erik stronks punt nl

Twee weken geleden de eerste opdracht aan 50 studenten: over een uur komen wij terug en staat hier een voorstelling met alles er op en eraan. Jullie zorgen voor publiek en de technische ondersteuning , en de voorstelling bevat theater, dans, (live-)muziek en beeldende en audiovisuele vormen. Een uur later stond er inderdaad een voorstelling: boordevol schoonheidsfoutjes, maar vooral met veel potentie.

Vorige week presenteerden de studenten de verbeterde versie, op basis van onze feedback.

Hieronder een registratie in twee delen:

Vandaag ben ik bij de Professionals #2 studiedag, georganiseerd door Kosmopolis. Op deze dag komen professionals op het gebied van community arts en wijkgericht werken bij elkaar om van gedachten te wisselen over motivaties, manieren van werken en het hoe en waarom van kunst in de wijk. Aan de hand van de verschillende stadia van een project (van eerste idee tot de evaluatie) gaan de aanwezigen in gespreksgroepen / workshops aan de slag. Ik ben gespreksleider bij de thematafel ‘Idee’ waar ik met de aanwezigen in gesprek ga over ‘waar haal je je ideeën vandaan?’.

Deze week op het programma: de eindpresentaties van mijn muziekstudenten. De afgelopen weken hebben 4 groepen Social Work studenten uit het propedeuse-jaar zich onder mijn leiding verdiept in ritme, harmonie en melodie. Vandaag en morgen hoor ik de resultaten.

Muzikaal?
Het eerste wat ik iedere les aan de groep vraag: wie van jullie is muzikaal?
Het verbaast me nog steeds hoe weinig mensen hier positief op durven antwoorden, ook al spelen ze een instrument en hebben ze jaren les gehad. Mensen die niets bespelen maar wel intens kunnen genieten van muziek, vinden zichzelf al helemaal niet muzikaal. Jammer eigenlijk: want veel sterker dan bij andere disciplines wordt muzikaliteit geassocieerd met uniek talent en jarenlang zwoegen.

Talent
Ik spreek met hen af dat maar heel weinig mensen echt muzikaal talent hebben (ikzelf volgens mij niet), en als je dat hebt dan heb je mazzel. Verder zijn vaardigheden handig, maar daar hebben mensen jaren in geïnvesteerd. Dat zou jij ook kunnen doen, als je zou willen. Nu werk ik maar 6 weken met deze groepen dus laat ik hen direct weten: talent en vaardigheden zijn in deze context volstrekt oninteressant: ik ga met jullie op zoek naar de basismuzikaliteit die volgens mij in iedereen zit, los van talenten en aangeleerde vaardigheden. Als ik de vraag stel ‘wie houdt er van muziek’, antwoordt iedereen positief. Mooi, daar ga ik mee aan het werk.

Prikkel
Mijn doel is bestaande percepties van muziek af te breken en mensen uit te dagen om klanken en noten opnieuw te leren kennen. Zonder gêne experimenteren met klank, om te zoeken naar wat mooi is en wat lelijk, naar wat werkt. Mijn favoriete opdracht is deze: ik daag de groep uit om een compositie te maken waarin drie emoties herkenbaar moeten zijn. Ik spreek twee dingen met ze af: iedere regel mag gebroken worden, als je maar weet waarom; en het hoeft niet mooi te zijn.

Vooral dat laatste levert mooie dingen op. Ben benieuwd wat ik zo ga krijgen.

De Schudding speelt in Arnhem op het Sprookjesfestival. Maandag 13 oktober en dinsdag 14 oktober staat het mobiele theater van Stagedrive geparkeerd bij café Dudok. Tussen 13:00 en 18:00 uur voeren we Rapunzel minstens 5 keer op, al naar gelang de belangstelling.

Entree
Normaal gesproken zijn onze voorstellingen vrij toegankelijk, maar nu spelen wij voor eigen inkomsten. Dit betekent dat de voorstelling nog steeds vrij toegankelijk is, maar met een vrije gift na afloop.

Rapunzel
Op het programma staat Rapunzel, het muzikale sprookje voor jong en oud (6+). Begeleid door pianist en laptop-man Allerd van den Bremen, vertel ik met minimale middelen het oude verhaal tot leven. Geen decor, geen effecten, maar met lichaam en stem wordt de kleine wagen toch aan het schudding gebracht.

Het nieuwe cursusjaar is begonnen, en ook in ‘08-’09 werk ik weer veel op de Hogeschool Utrecht. In combinatie met mijn ondersteunende activiteiten bij Stichting Rechten Online (het cyberdam-project) en het Ulenhoftoneel dat binnenkort weer van start gaat, hoef ik me geen zorgen te maken of ik wel aan de 40 uur werk in de week kom. De komende dagen plaats ik een aantal posts met details over wat ik deze maanden doe en deed.

Social Work en CMV
Bij de propedeuse geef ik net als vorig jaar de muzieklessen (binnen P3) en de trainingen omtrent digidam/digitale vertellingen (binnen p7). Ik leer direct 10 klassen met nieuwe studenten kennen, die veelal met veel enthousiasme aan alle nieuwe vakken beginnen. Bij CMV geef ik les aan de 2e-jaars uit de richting Vrije Tijd, Recreatie en Toerisme. Onder de naam Uitdagend Programmeren geef ik hen een praktijkgericht les over het animeren van groepen en het arrangeren van belevingsvolle evenementen.

Komende periodes
Die P3 en P7 lessen komen de volgende periodes ook weer terug. Daarnaast wordt ik studiebegeleider van een groep 2e-jaars. Ook ga ik een college methodiek geven. Later in het jaar komen waarschijnlijk de Cultuurbrouwerij en het evenementenproject weer langs.

Cyberdam
Binnen het Cyberdam-project ondersteun ik nu landelijk de ontwikkeling van nieuwe simulaties in de cyberdam-omgeving. Binnen deze virtuele stad kunnen studenten van diverse hogescholen en universiteiten scenario’s spelen die aansluiten bij hun opleiding. Docenten en game-ontwikkelaars zijn bezig om lesprogramma’s te ontwikkelen die met studenten zijn te spelen. Ik ondersteun hen bij technische vragen en problemen, maar kan ook helpen bij het vertalen van hun onderwijsideeën in concrete stappen binnen het spel. Iets vergelijkbaars doe ik binnen de Faculteit Maatschappij en Recht voor de diverse games die daar ontwikkeld worden. De HU is een van de ontwikkelingspartners die meerdere games tegelijk aan het ontwikkelen.

Ulenhoftoneel
Na de herfstvakantie ga ik ook in Doetinchem weer aan de slag. Het nieuwe stuk is nog niet gekozen, maar we hebben een aantal ideeën in ons hoofd. Ook de zoektocht naar geschikte stagiaires. Ik heb kort wat over het project verteld aan de eerstejaars CMV, wat resulteerde in 23 belangstellenden. De komende dagen zal ik daar een keuze uit moeten maken…

Vandaag ga ik richting Utrecht om bij de introductie van de nieuwe eerstejaars CMV aanwezig te zijn. Naast een algemene Social Work introductie is er ook een introductie voor de opleiding CMV specifiek. De introductie wordt georganiseerd door (inmiddels) derdejaars studenten.

Workshops
Vandaag krijgt de nieuwe lichting studenten een aantal creatieve workshops aangeboden, die hen moet voorbereiden op een opdracht die morgen gaat plaatsvinden. De organisatie heeft een aantal docenten en medestudenten gevraagd deze workshops te verzorgen. Ikzelf zal vanmiddag driemaal een theaterworkshop geven, waarin ik wat elementaire speltechnieken zal introduceren waar ze morgen wat aan kunnen hebben.

Leuk! Het jaar gaat weer van start.

Net als de afgelopen twee jaar werk ik mee aan het reizende festival “In Vervoering“. Het concept is hetzelfde gebleven: kleinschaligheid en intimiteit staat voorop. De bands, artiesten en dichters staan in caravans, paardenwagens, busjes, bakfietsen en een reddingssloep. Zo dicht mogelijk bij het publiek.

Mobiel
De mobiliteit is een van de belangrijkste pijlers. Het hele festival wordt in een paar uur opgebouwd (vandaag in Houten), en wordt ’s avonds weer afgebroken. Op deze manier doet In Vervoering dit jaar in een weekend 3 steden aan. Morgen komen we in Amersfoort (Zandfoort aan de Eem) en zondag zijn we in Utrecht (Lepelenburgpark).

Presenteren
Mijn rol vandaag is vooral het aan- en afkondigen van de artiesten. Er zijn twee gratis toegankelijke podia (de intiemste optredens kosten een stempel op de strippenkaart) en daar kondig ik de verschillende acts aan. Daarnaast houd ik online een verslag van het weekend bij op Culturehacking.

1 september gaan we officieel van start, maar sinds een paar weken is de site al te bezoeken. Culturehacking is een nieuw weblog over nieuwe en creatieve oplossingen voor de grote en kleine dingen in het leven. Het richt zich op iedereen die interesse heeft in kunst, cultuur, recreatie, educatie en welzijn, en in het bijzonder in nieuwe combinaties tussen die domeinen.

Proef
Op dit moment draai ik nog op proef met de site, maar na de zomervakantie gaan we met volle kracht van start. Hiervoor kunnen we nog medewerkers gebruiken, dus als je interesse hebt, laat het horen.

Binnen het vak P7 in de social work propedeuse werken we met een simulatie-game. In de virtuele stad Digidam kruipen studenten in de rol van professionals om te werken aan het beleid van een virtuele social work-instelling.

Helpdesk
Digidam is een onderdeel van het project Leren in en Virtuele Wereld, te vinden op www.cyberdam.nl. Een game-omgeving voor het hoger onderwijs waarin tal van verschillende spellen en trainingen ontwikkeld en gespeeld kunnen worden. De komende tijd ben ik bij dit project ook betrokken als helpdeskmedewerker om hier de nodige ondersteuning in te bieden. Dit houdt natuurlijk echte helpdesk-taken in: men kan mij bellen en mailen bij technische problemen en storingen, maar ik hoop ook meer te kunnen doen dan dit. Aangezien ik ook docent bent, kan ik collega’s ook goed ondersteunen bij het opbouwen van de games zelf: de vraag hoe je jouw didactiek vertaald naar een aantrekkelijke workflow binnen een spel, is nog vrij pittig. Hoe zorg je dat de juiste competenties aan bod komen? Hoe zorg je voor voldoende prikkeling en uitdaging, zonder dat het te moeilijk wordt? Ik denk dat ik met mijn theater- en verhalenachtergrond hier ook een meerwaarde kan hebben: een spel moet volgens mij niet alleen een didactische lijn hebben, maar ook een aantrekkelijk verhaal. Aansprekende hoofdpersonen, conflicten en obstakels op de juiste momenten en een climax en ontknoping op het eind die bevredigd zonder voorspelbaar te zijn. Benieuwd of dat allemaal gaat lukken.

Zweet, tranen, blauwe plekken, zoetgevooisde klanken en teringherrie, maskers, grime, kostuums, dans, nog meer dans, bladblazers, olievaten, schommels, steigers, projectieschermen, nog meer schommels, diepe concentratie, verstild spel en snelle dialogen… en aan het eind vooral heel veel bloed.

Afsluiting
De voorstellingen van de Cultuurbrouwerij waren ook meteen de afsluiting van het tweede jaar CMV. 14 indrukwekkende en zeer verschillende voorstellingen over de grote thema’s van het leven: liefde en dood, het lot, geloof en hoop, deugd en zonde, en het maken van keuzes. Lange dagen van ’s ochtends vroeg opbouwen tot ’s avonds laat repeteren. Uiteindelijk twee keer een hele dag vol voorstellingen met steeds een krap uur ombouwtijd. De laatste dag werd afgesloten met een indringende performance die voor het bloedbad op de foto zorgde. Tot slot natuurlijk een borrel: tot volgend jaar allemaal!